Jak obronić się skutecznie przed znacznie silniejszym przeciwnikiem, który ma broń jądrową?

Czy istnieje możliwość obrony przez przeciwnikiem, który posiada broń jądrową?
Czy kraj takiej wielkości jak Polska może w najbliższej przyszłości posiadać siłę, zdolną odstraszyć mocarstwo jądrowe od uderzenia nuklearnego?
Jaka broń konwencjonalna może stanowić przeciwwagę dla broni jądrowej?
Jak to przenieść na grunt polski? 

Triple Sea Foundation Experts przedstawiają analizę problemu, dotyczącego możliwości obrony kraju przez znacznie silniejszym przeciwnikiem. W polskich realiach takim przeciwnikiem jest Rosja. Eksperci Triple Sea Foundation zwracają uwagę na przykład Tajwanu, zagrożonego ewentualnym atakiem ze strony Chin (ludowych).

Podstawa filozoficzna:
„Jeśliby sama liczebność wojsk przesadzała o zwycięstwie, do prowadzenia
wojny wystarczyłoby liczydło a bitwy stałyby sie niepotrzebne.
Jeśli o zwycięstwie decydowałoby wyposażenie i zaopatrzenie wojsk, wystarczyłoby przeliczyć wielkości zapasów obu stron i nie było by trzeba walczyć. Jeśliby tylko ostra bron i twarda zbroja decydowały, kto wygra, jakże łatwo byłoby określić zwycięzcę. Bogactwo tak wiec nie zapewnia nam spokoju; bieda nie oznacza, że jesteśmy w niebezpieczeństwie; przewaga liczebna nie gwarantuje wygranej”.
Sun Tzu

Broń nuklearna i jej siła

Broń nuklearna to najbardziej destrukcyjny rodzaj broni, znany ludzkości. Teoretycznie Rosja jest w stanie całkowicie zniszczyć Polskę, używając tylko niewielkiej części swojego arsenału (ok. 8800 głowic jądrowych). Tak samo Chiny są w stanie całkowicie zniszczyć Tajwan. Tym bardziej, że zdecydowana większość ludności Tajwanu mieszka w konurbacji, obejmującej zachodnie wybrzeże kraju (konurbacja – wielka aglomeracja, składająca się z szeregu połączonych ze sobą miast).

W jaki sposób obronić się w starciu z przeciwnikiem, posiadającym duże ilości broni jądrowej oraz środki do jej przenoszenia?

Triple Sea Foundation Experts przeprowadzili wielodniowe dyskusje oraz gry wojenne, analizując wszystkie możliwe scenariusze, dotyczące Polski i Tajwanu.

Photo by Clay Gilliland on Foter.com / CC BY-SA

Scenariusze:

1. Pozyskanie własnej broni jądrowej i środków przenoszenia we własnym zakresie

1.1. W polskim przypadku – w ciągu najbliższych 10 lat nierealne. Wymaga ogromnych kosztów finansowych. W kraju brak odpowiedniej infrastruktury, do prowadzenia badań. Brak specjalistów, mogących budować rakietowe środki przenoszenia broni. Brak jakiegokolwiek poligonu do prowadzenia próbnych detonacji. Polska jest sygnatariuszem układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej. Pozyskanie broni jądrowej mogłoby wywołać silną reakcję międzynarodową i sankcje gospodarcze. Gospodarka kraju jest jeszcze zbyt słaba. Pozycja międzynarodowa Polski jest jeszcze zbyt niska.

1.2. W przypadku Tajwanu – możliwe. Technologie posiadane przez ten kraj, pozwalają na budowę własnej broni jądrowej. Na terenie kraju działają 3 elektrownie jądrowe, planowane jest otwarcie czwartej. Są eksperci, pracujący na co dzień z technologiami jądrowymi. Tajwańskie firmy budują własne środki przenoszenia (przykład pociski manewrujące Hsiungfeng 2E o zasięgu 600 km).
Kraj jest nieuznawany przez wiele państw na świecie, zatem nie przejmuje się ewentualnymi perturbacjami. Bardzo silna gospodarka, dostarczająca szereg bardzo ważnych produktów na światowe rynki.

2. Pozyskanie broni jądrowej w drodze NATO Nuclear Sharing

2.1. W przypadku Polski – możliwe, ale mało efektywne. Triple Sea Foundation Experts uważają, że istnieje nikła szansa, aby którykolwiek z polskich F-16 Block 52M mógł dotrzeć nad strategiczny cel położony w Rosji i zrzucić tam bombę. Bomby B-61 mają małą siłę rażenia.
2.2. W przypadku Tajwanu – niemożliwe.

3. Pozyskanie broni jądrowej i środków przenoszenia w ramach zakupów/licencji

3.1. Środki przenoszenia.
W przypadku Polski – możliwe. Przykładem mogą być pociski manewrujące MdCN (NCM) i Tomahawk, w które mogłyby być uzbrojone planowane polskie okręty podwodne.

3.2. Głowice jądrowe.
Polska – Pozyskanie niemożliwe.
W przypadku Tajwanu – niemożliwe. Sprzedaż tego typu broni np. przez Francję (MdCN) spowodowałaby odwet gospodarczy ze strony Chin.

Rozwiązanie proponowane przez ekspertów Triple Sea Foundation

Triple Sea Foundation Experts zwracają uwagę na to, iż istnieje możliwość konwencjonalnego kontruderzenia o wielkiej sile rażenia, które może pełnić funkcję odstraszające.

1. Przykład polski:

Zakup okrętów podwodnych z pociskami manewrującymi Tomahawk oraz budowa (minimum 48 szt.) samochodowych wyrzutni pocisków manewrujących. W zasięgu tych pocisków znajdzie się 10 z 11 zlokalizowanych na terenie Rosji elektrowni jądrowych, a także zdecydowana większość dużych elektrowni konwencjonalnych, a także rafinerii i ośrodków przetwarzania ropy naftowej – głównego surowca eksportowego.
Skutki zniszczenia większości elektrowni – wieloletni blackout, upadek gospodarki, gigantyczny wzrost przestępczości, utrata rynków zbytu, utrata wiarygodności kraju, upadek finansów.

2. Przykład tajwański:

Uderzenie rakietowe w Zaporę Trzech Przełomów, które spowodowałyby niewyobrażalną powódź i straty sięgające milionów istnień ludzkich w Chinach.

Photo by DVIDSHUB on Foter.com / CC BY

TSFE – plan dla Polski

Faza pierwsza – do 8 lat:

• Natychmiastowy rozwój środków ochronnych ludności cywilnej oraz krytycznych elementów infrastruktury państwa, zabezpieczający przed skutkami ograniczonego lub zmasowanego uderzenia jądrowego – odświeżenie schronów, budowa nowych schronów, dofinansowanie budowy schronów w budynkach prywatnych, adaptacje piwnic w domach jednorodzinnych, budynkach wielorodzinnych i użyteczności publicznej na schrony.
• Przeniesienie elementów infrastruktury krytycznej pod ziemię – np. linii energetycznych i łączności.
• Przygotowanie planów ewakuacji miast i systemów wczesnego ostrzegania.
• Budowa systemu konwencjonalnego odstraszania. Pozyskanie pocisków manewrujących, wyrzutni samochodowych i okrętów podwodnych w roli ich nośników.

Faza druga – w dalszych ramach czasowych 8-16 lat:

• Budowa własnych elektrowni jądrowych może stać się przykrywką do zakupów materiałów rozszczepialnych oraz pozyskania urządzeń, niezbędnych do prac nad własnymi głowicami jądrowymi.
• Pozyskane pociski manewrujące powinny stać się podstawą do opracowywania własnych, ulepszonych konstrukcji. Konieczna jest budowa ośrodka naukowego. Konieczne może być pozyskanie specjalistów zagranicznych.
• Sprawa budowy ośrodka poligonowego – największe wyzwanie. Na razie – nierozwiązane.

Opracowanie:
Triple Sea Foundation Experts

————————————————————————–

MENU

-> POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

-> ANALIZY TSFE

-> OPINIE TSFE

-> TO CO WAŻNE

-> KONFERENCJE I WYDARZENIA

-> O NAS

-> TSFE NA FACEBOOK

-> TSFE NA TWITTER

-> POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

Dodaj komentarz